Сяргей Рублеўскі на віцебскай прэзентацыі сваёй кніжкі "'Ў, тое, што мы скарацілі":
"Любіцца - самы галоўны занятак чалавека на зямлі..."
( ДАЛЕЙ: ПРА АСАЛОДУ І ШЧУПАКОЎ... )
ТОЛЬКІ НЯЗГРАБНЫ МІНАК...(с)
- СПАКУСА
-
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif)
z_dyht- November 29th, 23:09
Арні хацелася хаця б раз у год абавязкова пабываць у Куліны, каб... уволю намаўчацца. Ён шмат часу бавіў сам-насам - у дарозе, на балоце, але ж усё гэта ня тое. Маўчаньне толькі тады існае, калі ёсьць спакуса яго парушыць (с). Сяргей Рублеўскі ("Арні і Берк").
ЗЫ: Тычыцца гэта ня толькі маўчаньня. Але і вернасьці, напрыклад. Універсальны такі закон.
- "ЭЛЕГІЯ"
-
- z_dyht
- August 12th, 1:58
Мастацкі твор кажа вам, кім ёсьць вы (с)
Займаючыся каханьнем з жанчынай, ты бярэш рэванш за свае колішнія паразы (с)
Прыгожую жанчыну немагчыма убачыць. Убачыць патаемнае за выдатнай абалонкай перашкаджае бар'ер прыгажосьці... (с)
Кожны раман набывае новы сэнс праз 10 гадоў (с)
Старасьць не для хлюпікаў (с)
Прыгожы фільм па раману Філіпа Рота ("The Dying Animal"). Раней я яго не глядзеў. З Пенелопай - узорам "высакароднае строгасьці". :) Шчыра, але нанач дарма паглядзеў. Палю. Закранула, халера...
- СУЦЯШЭНЬНЕ ПАЭЗІЯЙ
-
- z_dyht
- February 16th, 12:59
"Не кончается время тревог, но кончаются зімы", то бок: "Не мінаюць часіны трывог, але здырдзяцца зімы..." (Ё. Броцкі).
ЗЫ: неспакой на душы. толькі што разьбіў кубачак, зь якога ўчора еў сьмятану:). але ж хіба гэта не да вясны?..
- СВАБОДА ЗМУШАЕ
-
- z_dyht
- January 19th, 1:12
"Чалавека нельга змушаць да прыняцця праўды. Змушае яго да гэтага толькі ягоная прырода, гэта значыць, сама ягоная свабода, каб ён шчыра шукаў гэтае праўды, а калі знойдзе, каб ад яе не адступаў, як у сваіх перакананнях, так і ва ўчынках" (с)
Ян Павел II
Дабранач усім! :)
- УСЯГО ТОЛЬКІ ЖЫЦЬ
-
- z_dyht
- January 16th, 21:37
ВІЧ-інфікаваная Тацьцяна піша:
"Газэты, часопісы, тэлевізія, плякаты на слупах мільгацяць лёзунгамі: "Царква супраць СНІД" "Далоў СНІД з нашага жыцьця", "Беларусь без ВІЧ"... Я, калі гэта ўсё бачу, адчуваю, што я ў гэтым сьвеце лішняя, што грамадства мае сабе за мэту як найхутчэй пазбавіцца ад мяне. Я баюся казаць пра свой статус... Мае бацькі дагэтуль не здагадваюцца... Мне страшна ўявіць, што адбудзецца, калі дазнаюцца на маёй працы... На жаль, людзі ў маёй краіне зусім мала ведаюць аб ВІЧ: толькі тое, праз што ён перадаецца. А пра тое, што ВІЧ-дадатныя жывуць побач зь імі, жывуць поўнавартасным жыцьцём, мараць мець дзетак, плянуюць на будучыню, хочуць быць каханымі й кахаць. Пра гэта грамадства ня ведае і ведаць не жадае... Ім чамусьці зручней асацыяваць нас з прастытуткамі, наркаманамі і алькаголікамі. А што рабіць мне ў такой сытуацыі? Мо' спраўдзіць чаканьні грамадства?.. Я ўсяго толькі хачу жыць , хачу самага звычайнага жыцьця..."
(З "Бандероли для неравнодушных", выдадзенай летась Беларускім таварыствам людзей, якія жувуць зь ВІЧ)
Пытаньне: Як бы вы сябе паводзілі, калі б даведаліся, што ваш добры знаёмы, зь якім штодзень кантактуеце на працы, ВІЧ-дадатны?
- НАРАДЗІЦЦА ЖАНЧЫНАЙ :)
-
- z_dyht
- October 11th, 2008
Утаймавальнік ветру і "навігатар душы" віцебскі графік Пеця Кірылін у "Даўгаве" на сваю ўлюбёную тэму: "А жанчынай жа таксама трэба нарадзіцца!!!" І зьдзіўленьне ў вачох непадробнае!
І потым ужо не аднойчы чутае: "А ная...цца трэба пры жыцьці!" У сэньсе: "а потым ужо й мастацтвам займайся..."
І ў мой адрас: "А што ты жыць саромеесься..." А й праўда, чаго гэт я? ;)
фотка працы Кірыліна з idiot.vitebsk.net
- ВЯЛІКІ МОЛЬН
-
- z_dyht
- October 10th, 2008
Закідаў сваю падсьвядомасьць чужымі сюжэтамі. Тры фільмы за ноч. Каб было бяз сноў ;)
Цытатка з "Вялікага Мольна" Ж-Д Верхака: "Ведаеце, ёсьць людзі, якія лічаць самі сябе настолькі важнымі, што прымушаюць чакаць сябе вечна..." Так, казачка не для дрэнных хлопчыкаў :)
Потым паглядзеў "Шультэса" Бакурадзэ і яшчэ нешта і пайшоў у лазенку.
З самага раньня - дождж. Хочацца куды-небудзь ціскануць на ровары :)
- EXIT...
-
- z_dyht
- October 1st, 2008
calm
"... Але чалавек, які вяртаецца празь Дзьверы ў Сьцяне, ніколі ня будзе такім самым, які ўваходзіў у іх. Ён выйдзе больш мудры і менш самаўпэўнены, больш шчасьлівы, але менш самазадаволены, больш сьціплы ў прызнаньні свайго невуцтва, але й куды лепш узброены для разуменьня адносінаў словаў да рэчаў, для сістэматычнага разважаньня пра недасяжную Таямніцу, якую ён намагаецца -- заўжды марна! -- спасьцігнуць." Олдас Хаксьлі. (с)
Прысьвячаю свой выхад нашаму непераможнаму БАТЭ!!! Калі яны могуць, дык чаму б і мне таго... І самаму першаму Першаму кастрычніку таксама ;)
Даруйце мне, каго пасьпеў пакрыўдзіць ці то праз сваю адсутнасьць там, дзе павінен быў быць, ці то праз сваю недарэчную прысутнасьць там, дзе быць мяне ня мелася :) Добра?
ЗЫ: Я вырашыў зрабіцца паштальёнам=)))
- "ПРЫТУЛАК"
-
- z_dyht
- August 29th, 2008
"Ня трэба бачыць, каб верыць. Але трэба верыць, каб бачыць..."
Гэта я пасьля прагляду "Прытулку" (Orfanato) Байона. Дзіўна, што гэтае кіно анансуецца, як "фільм Гільерма дель Торэ", які выступіў тут у якасьці прадусара. Фільм, канешне, "дэль-тораўскі" па стылістыцы і падыходу, і клюнуў я якраз на гэтую прынаду, бо леташні "Лябірынт Фаўна" па-добраму зачапіў. І ў "Сірочым прытулку" таксама штосьці ёсьць. Кладуся спаць з вобразам Белен Руэда ("Мора ўсярэдзіне") у галаве і вось гэтай цытатай, што ў пачатку паста. І баюся, што зноў насунецца бяссоньне. "Трэба верыць, каб бачыць... " Сны, прынамсі... Дабранач:)
- МАЛАКО
-
- z_dyht
- August 25th, 2008
"Калі гаворыць хто, гавары як словы Божыя..." Гэта зь 1-га Пасланьня Пятра (4.11).
Добрая нагода, каб замкнуць вусны і змоўкнуць. Бо ў мяне, напрыклад, гаварыць ТАК не атрымоўваецца. Грэшны:)
Сьвет робіцца суцэльнай гаварэльняй. Часам я зайздрошчу нямым. І немаўлятам.
У тым жа тэксьце: "... быццам толькі што народжаныя немаўляты, палюбеце чыстае малако слова" (2.2).
Во як - "Малако слова"...
Да чаго гэта я ўсё? Восень на носе - вось да чаго. Ціхая й негаваркая пара. У ёй добра маўчыцца:). І думаеш: варта зрабіць паўзу, каб падрахаваць і падрэгаваць свой спосаб і тон маўленьня (у тым ліку і тутака). Каб прамоўленыя словы сталі для кагосьці малаком:).
Змаўкаю. А вы?..
- НЕМЦЫ
-
- z_dyht
- August 3rd, 2008
Славамір Мрожак у сваёй аўтабіяграфіі "Балтазар" піша: "Мне пашэнціла, што я не нарадзіўся немцам - скажам, у 1913 годзе. Тады б зь мяне атрымаўся гітлеравец, бо тэхніка вярбоўкі была тая ж самая *як і ў камуністаў*... Трапіў бы на вайну на нямецкім баку і меў бы значна больш шанцаў чыніць брыдоты куды больш гідкія, чым тыя, што я рабіў, будучы пракамуністычным блазьнюком у 1950 годзе".
Лёс - гэта час і месца, дзе табе выпала нарадзіцца. Усё астатняе - зьбег абставінаў. Можа, і не вельмі файна, што я нарадзіўся Тутака і ў 70-я. Але ж як пашанцавала, што я не зьявіўся на сьвет немцам - "скажам, у 1913-м":)
У №6 "Інастранцы", http://magazines.russ.ru/inostran/2008/6/, дзе са скаротам пададзены тэкст "Балтазара", друкуецца раман немца Георга Кляйна *народжанага ў Нямеччыне ў 1953-м* "Лібідзісі". Густы і густоўны тэкст. Гэты немец стаў для мяне адкрыцьцём, як у свой час Кафка. Там жа добрая рэцэнзія на рускамоўнае выданьне Рышарда Капусьцінскага (Імператар, Шахіншах). А вось беларускамоўнага "Імператара" чытаем у "Дзеясловах" шматкамі. Вось жа, млін, не маглі ў адзін нумар усунуць:(
