z_dyht

між надзеяй і дзеяй
паміж рэхам і брэхам
паміж рухам і скрухай
паміж думкай і дуркай
між маўчаньнем - мычаньнем
ЛІПЕЮ

А пайшлі ў кіно!
Хочацца сядзець у цёмнай залі поплеч зь незнаёмай жанчынай і ні аб чым ня думаць ці, калі думаць, дык толькі аб тым, аб чым думаецца поплеч зь незнаёмай жанчынай у цёмнай залі.
Можна і не ў апошнія шэрагі. Бяз розьніцы - якая фільма
Я часта засынаю ў кінатэатрах, так што незнаёмкі не рызыкуюць, што я распушчу свае распусныя рукі. Мне важна, як мне сьпіцца побач з вамі.
А вы, калі вас не закосіць кінасюжэт, можаце прыслухацца, як я дыхаю, падгледзець, у які бок хіліцца мая галава, як я раблюся бездапаможным, як мне прыемна зараз ня думаць побач з незнаёмай жанчынай...
Магчыма, вы не вытрымаеце і зьбяжыце з паловы стужкі, а я прачнуся індзейцам-кілерам Мікі Руркам, расчуленым да сьлёз, і дацягну да тытраў. А потым выйду ў ліпеньскі вечар і прыпалю.
Пайшлі? ;)