z_dyht

Спадарства, мо хто распавядзе, як працуюць з дзеткамі ва ўмовах дзьвюхмоўя нашыя лагапеды. Цікава, ці выпраўляюць яны беларускае фрыкатыўнае "г" на выбухное, ці спрабуюць зьмякчыць цьвёрдае "ч" і г.д. Мо ў каго ё досьвед? Ці існуе праблема? А можа, у каго ёсьць знаёмыя лагапеды ў Віцебску?

ЗЫ: я жывы. проста ўсё, што адбываецца ў прабелах між словамі - неапісальна і мае заставацца прабелам :)

Віцебскі сямейны партальчык http://ditenok.com/
Рускамоўны.
Зарэгістраваўся.

Сябры, можа хто падзеліцца досьведам стварэньня нефармальных сямейных беларускамоўных суполак? У Віцебску няма аніводнага беларускамоўнага садку. Белмоўных (непалітычных) асяродкаў я таксама ня ведаю. Кожны варыцца ў сваім чыгунку. А дзеці растуць. Мая 5-гадовая Ева ўжо ня верыць у тое, што, акрамя як ў касьцёле і таты,  на беларускай мове размаўляе яшчэ хто-небудзь . Сытуацыя ўскладняецца й тым, што мы з дачкой жывем раздзельна і бачымся толькі два-тры разы на тыдзень. Мала. Цяжка з гэтага і балюча.
Адгукніцеся, беларускамоўныя таты і мамы! Ці нават не толькі беларускамоўныя, а тыя бацькі, хто разумее, што іхныя дзеткі, калі справу гэтую цалкам аддаць у  плыню  існай сістэмы адукацыі, могуць вырасьці без каранёў і без любові да зямлі, на якой нарадзіліся. Проста зносіны за гарбатай, казачныя чытаньні, сумесныя паходы на мульцікі ці ў лялечны тэатар, супольныя паездкі ў гістарычныя месцы па выходных і г.д. - можна шмат чаго прыдумаць. Давайце паспрабуем разам!) Прынамсі два самотных нядзельных і белмоўных таты ў Віцебску ўжо ёсьць, далучайцеся:) Калі хто мае досьвед стварэньня такіх сямейных гуртовак у сваім горадзе - падзяліцеся, калі ласка. дзякуй:)