ТОЛЬКІ НЯЗГРАБНЫ МІНАК...(с)

ЛЮ_Ты
тыбет
[info]z_dyht

Ну й колькі ж яшчэ празь бяссоньне я буду цытаваць Бубера, а???

"Мэлёдыя не складаецца з гукаў, верш са словаў, а статуя з формаў і лініяў, іх давядзецца раскласьці і разьяднаць, каб з адзінства атрымалася мноства; таксама і з чалавекам, якому я кажу
Ты.

далей - пра матылькоў:) )
 PS: клЯ-Ты лю-Ты...

СЬНІЎ СЬНЕГ
Дзьверы
[info]z_dyht
Доўгая дарога ад сябе да Цябе...
Але - падаецца - калі напрасткі (наўсьцяж) -  то кароткая - руку працягні - і...
І таму ты дагэтуль нічога не вырашыў і нікуды не вырушыў - стаіш ды варожыш: ісьці-ня-йсьці.
У смузе й сьнезе, але ня ў смутку ўжо, бо правая нага ўзьнялася...
Мой дом за чатыры дні ня страціў паху маёй  леташняй
(ужо) прысутнасьці. Адно мой Дом і Я.
ПадаЕцца - што пАдаеш, але як яно насамрэч?..
А насамрэч усё, што я раблю - дым сьнег.
Сьнег ня зерне.



Ты
тыбет
[info]z_dyht
"Пакуль нада мной неба Ты, вятрыскі прычыннасьці скараюцца ля маіх ног і віхуры лёсу ўтаймоўваюцца.
Я не набываю ніякага аб'ектыўнага досьведу аб чалавеку, якому кажу Ты. Але я знаходжуся ў стасунках зь ім, у сакральным асноўным слове. Толькі пакідаючы яго, я зноў пачынаю атрымліваць досьвед. Досьвед ёсьць аддаленьнем Ты...
Ты сустракае мяне зь міласьці - яго не здабудзеш у пошуку. Але тое, што я кажу яму асноўнае слова, ёсьць дзеяй маёй існасьці, маёй сутнаснай дзеяй.
Усялякае сапраўднае жыцьцё ёсьць сустрэчай" (с)

І хто гэта?


Home