Мая малая ў 1"Б" - 17 дзяўчынак на 7 хлапчукоў. Паглядзеў: адна з самых даўгалыгіх. Таму патрапіла на апошнюю парту. Ня ведаю, ці добра гэта. Ужо на другі дзень атрымала заўвагу ад настаўніцы. "Я пасьля цэлы урок сядзела склаўшы рукі, каб Эмілія Віктараўна заразумела, што я ўжо выправілася" - тлумачыць мне. А ў мяне нейкі страх. Не хачу, каб школа зрабіла з маёй любімай і жывой гарэзы паслухмяную зомбі. На наступны дзень настаўніца: "Ну, Ева, не зусім такая, як у першы дзень. Аказалася - з запалам..." "Гэта добра," - адказаў як мага цьвёрда.
А вы сядзелі калі-небудзь на камчатцы? І калі так - чым займаліся на нялюбых уроках? :)
